คุณเชื่อในพรหมลิขิตมั้ย ?
ถ้าไม่.. แล้วอะไรล่ะ ที่ทำให้เรามาพบกับคนหลายคนที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน
ถ้าไม่ แล้วอะไรล่ะ ที่ทำให้เราถูกชะตาจนเรียกคนๆนั้นว่า “ เพื่อน ”
....เพื่อน... คนๆนึงที่ครั้งนึงก็เป็นได้แค่ คนแปลกหน้าคนหนึ่ง
เวลา ผ่าน เวลา คนแปลกหน้าคนนั้นก็กลับกลาย มาเป็นคนที่เรา “ไว้ใจ”
... เพื่อน ….. คนที่พร้อมอยู่กับเราเสมอๆ ไม่ว่า สุข ทุกข์ เหงา เศร้า
….. เพื่อน ....คนที่พร้อมแชร์ความรู้สึกต่างๆ
โดยไม่เคยเอ่ยปากว่า “ ถ้าทำอย่างนั้นแล้วฉันจะได้อะไร ”
…... เพื่อน … คนที่ไม่เคยสนใจว่าเราจะหน้าตาดี มีสกุล
ร่ำรวย ยากจน สูง ต่ำ ดำ ขาว หรือไม่
......เพื่อน..... คนที่ไม่เคยเสแสร้ง แกล้งทำ
........แต่...... เพื่อนตาย หายากเหลือเกิน
เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ ว่า คนๆนี้เป็น เพื่อนตายของเราหรือไม่
เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ว่าคนๆนี้ เป็นคนที่พร้อมจะเคียงข้างเราเสมอไปมั๊ย
เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ว่า คนๆนี้จริงใจกับเราแค่ไหน
ทั้งหมดนี้ เราใช้ “ ตา ” มองไม่เห็น ........แต่...... ทั้งหมดนี้เราใช้ “ ใจ ” มองเห็นได้
เมื่อบทความ ล่วงเลยมาถึงตอนนี้ คุณล่ะ ?
ใช้ตามองเพื่อน หรือ ใช้ใจมองเพื่อน เราบอกไม่ได้ว่าคนๆไหนดี ไม่ดี จนกว่า...
เราจะมีโอกาส รู้จักกับคนนั้น แล้วใช้ ใจ ของเราสัมผัส
การคบใครสักคน คบเพียงกายก็ไร้ประโยชน์ แต่ การคบใครสักคน จำเป็นต้องคบกันด้วยใจ
วันนี้.... คุณ ใช้อะไร คบเพื่อนของคุณ
อย่าบอกนะ ว่าคุณก็เป็นคนที่คบเพื่อน แค่ตา...... เพราะถ้าเป็นอย่างนั้น
คุณก็คงเป็นคนที่ไม่น่าคบคนหนึ่ง
.... รักเพื่อนเสมอ ไม่ว่าเพื่อนจะอยู่ที่ไหนมิตรภาพยังคงเดิม
เห็นว่าใกล้ปิดเทอมแล้ว คิดถึงกันแน่ๆ อย่างดีเจอกันแค่เจอกันในเน็ตแน่นอน
ก็เลยเอากลอนนี้มาให้อ่าน รักเพื่อนๆนะ บอกคำนี้ได้เต็มปากเลยตอนนี้
ไม่อยากไปเลย เป็นไปได้สอบติดที่เดียวกันทั้งห้องเลยได้ไหม
จะได้อยู่ด้วยกันนานๆอีกสัก4ปีก็ยังดี
((((( แต่มันก็เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว)))
